İşi, işin mutfağında öğrenenler iyi bilir.
Bir proje üzerinde hatırı sayılır bir emeğiniz varsa, o işin sonunda yaşadığınız mesleki haz bambaşkadır.
Tasarımından imalatına, montajından, devreye alınmasına kadar her süreçte bizzat içinde bulunduğum yurt içi ve yurt dışı çok sayıda projede yer aldım.
Ekibimle, bilgisayar ekranında haftalarca göz nuru döktüğümüz makinaları sahada çalışırken izlemek bize her daim ayrı bir özgüven ve ayrı bir mesleki haz verdi.
Evet! Bu her insanın en azından ömründe bir defa bile olsa yaşaması gereken mükemmel bir duygu.
Peki buna yakın, buna eşdeğer başka hangi duygu veya duygular benzer hazzı yaratır?
Yakın zamanda eski ekip arkadaşlarımızla bir araya geldik.
Birçoğunun meslek hayatlarındaki ilk gününe tanık olmuştum.
Heyecanlı, akıllı, ortaya bir eser çıkarmak isteyen bu gençlerin,
Mekanik Tasarım hayatlarındaki ilk günlerinden itibaren onların hayatına dokunmak, onlara bir şeyler öğretmek, onlarla heyecanlanmak ve bir süre sonra kendi başlarına bir şeylerin üstesinden geldiklerini görmek!
İşte tam da bu! Evet, bu duygu tanıdıktı. Aynı haz, aynı mutluluk.
İnsanlar yıllar sonra; sizin konumunuzu, makam ve mevkiinizi değil,
Onların hayatında nelere dokunduğunuzu, onlara nasıl hissettirdiğinizi onlara neler kattığınızı veya onlardan neleri götürdüğünüzü hatırlayacaklar.
Günün sonunda şu sözü duymak verilen emeklerin paha biçilmez karşılığıydı benim için;
İyi ki sizinle tanıştım, iyi ki ekibinizin bir parçası oldum ve sayenizde çok şey öğrendim.
Hepinizin yolu açık olsun. Yolun başında sizlere eşlik etmek güzeldi. Şimdi sizlerin başarılarıyla üstesinden geldiğiniz işlerle keyfedeceğim.
